OKULLARDA AKRAN ZORBALIĞINA DİKKAT!

Akran zorbalığı, bir öğrencinin bir veya daha fazla öğrenci tarafından tekrar eden biçimde olumsuz davranışlara maruz kalması olarak tanımlanır. Akran zorbalığı çeşitli şekillerde, örneğin; fiziksel, duygusal ve sosyal olarak kendini gösterebilir. Dalga geçme, isim takma, gruptan dışlama, tehdit etme, korkutma, sözlü veya fiziksel sataşma, cinsel taciz gibi davranışlar akran zorbalığının örnekleri arasındadır.Zorbalık davranışı gösteren çocuklar genelde kendilerini güçlü olarak algılar, dikkat çekmek ister ve böyle davranarak popüler olduklarını zannederler. Güçlerini kötüye kullanıp, mağdur çocuğa zarar verir, en kötüsü bundan pişman da olmazlar. Akranlarına saldırgan davranışlarda bulunur ve empati kurmakta zorlanırlar. Akran zorbalığına maruz kalan öğrenciler ise daha sessiz, hassas ve pasiftirler. Okulla daha az ilgilenmekte, yalnızlık ve depresyon düzeyleri ise artış göstermektedir. Zorbalığa karşılık vermek yerine, geri çekilirler. Bu da zorbalığın artmasına neden olan bir faktördür. Çoğunlukla olumsuz düşünme eğilimlidirler. Zorbalığın öğrenciler için ciddi bir travmatik yaşantı olduğu, etkilerinin okul dönemi ile sınırlı kalmayıp, yaşam boyu sürdüğü ve toplum sağlığını da olumsuz etkilediği kabul edilir. Hem zorbalık yapan ve hem de zorbaca davranışlara maruz kalanlar  anlaşılmaya ve desteğe ihtiyaç duyarlar. Akran zorbalığını önlemek amacıyla ailelerin ve okul yönetiminin birlikte hareket etmesi son derece önemlidir. Zorbalık herhangi bir biçimde ortaya çıktığında uygun tepki vermemek, tekrarlama riskini pekiştirebilir. Öğrencilerin okul ortamı içinde kendilerini güvende hissedebilmeleri için, sorumlu yetişkinler tarafından dinleneceklerini ve zorbalığa karşı tolerans gösterilmeyeceğini bilmeleri gerekir.